Trendsetterarnir í Bjarti prýða prentmiðla fjórðu vikuna í röð.  Enda ekki að ástæðulausu þar sem við erum drullu nettir drengir.

Nú er það Carbón Baróninn sem ber út boðskapinn

Carbón Baróninn

Uppskeruhátíð Bjartsmanna var haldin í óðali Carbón barónsins við Ástjörn í Hafnarfirði.  Dagskráin var pökkuð og var hún sem hér segir. Ástjarnarspretturinn, sturta, heitur pottur, forréttur, límið í hópnum var með fyrirlestur, sölukynning Köln 2011, aðalréttur, eftirréttur, spjall og kolvetnishleðsla fram undir morgun.  Allir voru sammála að slík uppskeruhátíð eigi sér enga hliðstæður slík var umgjörðin. Bjartsmenn þakka heiðursfélaga Bjarts Steini Jóhanns og aðstoðarmanni heiðursfélaga Bjarts Gísla Ásgeirssyni kærlega fyrir keppnisumsýslu og umsjón með verðlaunaafhendingu sem og tölfræðisamantekt ýmiskonar.  Hr. og Frú Carbón eiga miklar þakkir skilið fyrir að opna óðalið fyrir félagsmenn og eiginkonur.

Hér má sjá pistil frá Ritaranum

Úrslit í Ástjarnarsprettnum 2011

Bjartsmeistari 2010 er Helgi Hinriks

Við munum birta myndir eins fljótt og mögulegt er.

Hjólaferð með Atla mág.

Atli mágur

Langþráðu takmarki var náð nú í júní er mér tókst að fá Atla mág minn til að hjóla með
mér, við vorum þá staddir með fjölskyldum okkar í sveitinni
Þar sem stefna var sett á hálfan járnkarl dugði ekki að sitja aðgerðarlaus með
fjölskyldunni alla helgina. Ákveðið var að slá tvær flugur í einu höggi með því að hjóla
til Hólmavíkur, hitta þar fjölskylduna og fara í sund. Ég sagði við konuna að við yrðum
komnir eftir ca 2 ½ – 3 klst í Hólmarvíkurlaug og síðan lögðum við Atli af stað með Gu-
ið góða og 4 orkustangir í bakpokanum. Ég var í stuttbuxum og léttum bol en Atli var í
síðbuxum og með flíspeysu.
Byrjunin var kannski ekki sú þægilegasta en fyrstu 7 km voru með 500 m hækkun og
bröttustu kaflarnir með 20% halla. Urðu sumir því fljótt blautir af svita. Kom í ljós að
Scott stýrinn eru ágætis koddar þegar við á. Þegar brekkan var liðlega hálfnuð sá ég
fram á að sundferðin hjá konu og börnunum yrði í lengra lagi.
Reyndar fór Atli í tvær sundferðir, sú fyrri aðeins kaldari en honum var orðið ansi heitt
eftir brekkuna góðu.

Konan hringdi í mig á umsömdum tíma þ.e. eftir 2 tíma en þá áttum við nú ennþá langt
í land. Henni var hætt að lítast á blikuna og skammaði mig fyrir meðferðina á mági
mínum, þetta var nú einu sinni fyrsta alvöru hjólaferðin hans. Hún bauðst til þess að
sækja okkur en það var ekki hægt því við vorum upp á miðrið heiði í algjörri vegleysu
auks þess kvaðst Atli vilja klára það sem við höfðum byrjað á.
„Jæja, eigum við ekki að taka á því núna Atli“, voru orð sem hljómuðu af mínum vörum
nokkrum sinnum á leiðinni. En þetta sagði ég iðulega eftir að hafa hvílt mig og smellt
af nokkrum myndum. Þegar liðlega 3 klukkustundir voru liðnar á ferðinni og þolinmæði
Atla var á þrotum sagði hann með nokkru þjósti að það væri almenn kurteisi a.m.k í
gönguferðum að síðasti maður segði hvenær lagt væri aftur af stað eftir hvíld. Voru
þessi hvatningarorð mín því ekki meira notuð það sem eftir var ferðar. Við komust
loks til Hólmavíkur eftir liðlega 4 klst ferðalag við mikil fagnaðarlæti konu og barna.
Við skelltum okkur síðan í sund eins og planið var bara aðeins seinna en til stóð
Frábær ferð sem seint gleymist.
Hér má sjá fleiri myndir af viðburðinum